Şerh

Cenâb-ı Hak, ehl-i îmânın günâhlarını ekseriyyetle bu dünyâda belâ ve musîbetlerle temizler. Şâyet günâhları bu dünyâda temizlenmezse, sekerât ve kabirde çektiği sıkıntılar, o insân hakkında keffâretu’z-zünûb olur. Şâyet sekerât ve kabirde dahi günâhlarının cezâsı bitmezse, haşir meydânına bırakılır. Haşir meydânında çektiği sıkıntılar ile de günâhlarının cezâsı bitmezse ve afv-ı İlâhiyyeye de mazhar olmazsa, Cehennem’de cezâsını çekip daha sonra Cennet’e gider. Ehl-i îmânın cezâsı, ekseriyyetle haşir meydânında biter. Ehl-i îmândan Cehennem’e giden azınlıktadır. Acabâ bu dünyâda hafîf bir cezâ mukàbilinde günâhlardan kurtulmak, âhirette şiddetli bir cezâya çarptırılmadan ebedî bir saâdete ve rü’yet-i İlâhî’ye mazhar olmak, küllî bir netîce değil midir? Elbette böyle bir netîceye mazhar olmak için, belâ ve musîbeti hoş görüp sabretmemiz lâzımdır.

Mâdem belâ ve musîbetler, ilerideki hem dünyevî, hem de uhrevî mükâfâtın müjdecisidir. O hâlde hakkımızdaki ferec-i İlâhî’yi intizâr edelim. Cenâb-ı Hakk’ın işine karışmayalım. Zîrâ O’nun her işi hikmet dâiresinde olup netîce i’tibâriyle ehl-i îmânın lehindedir. Âkibet muttakìlerindir.^[1] Meselâ:  Hazret-i Yûsuf (as)’ın bu dünyâda başına gelen belâ ve musîbetlere hikmet nazarıyla baktığımız zamân hem dünyevî, hem de uhrevî saâdeti netîce verdiğini görürüz. Kezâ Üstâd Bedîüzzamân Hazretlerinin başından geçen hâdiseler, dünyâ i’tibârıyla her ne kadar belâ ve musîbet gibi görünse de, yazmış olduğu eserler vâsıtasıyla pek çok insânın îmânlarını taklîdden tahkìke çıkarmalarına ve îmân dâiresinde kalmalarına vesîle olması gibi, pek çok fâideler elde edilmiştir. Demek belâ ve musîbetler, hem keffâret-i zünûbtur, hem de dünyâ ve âhiret saâdetine sebebtir. 

Mülk senin değil. Mâlikü’l-Mülk olan Zât-ı Zülcelâl, mülkünde istediği gibi tasarruf eder. Sen, O’nun tasarrufâtı altında gizli olan hikmetlerini seyreyle, takdîrini fikreyle, kusùrunu derk eyle, aklın almadığı işlerine tenkîd nazarıyla bakma. Belki belâ ve musîbetler altındaki pek çok hikmetleri ve güzel netîceleri düşün.

فَاِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا  اِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا

Lügat: tasarrufât, cehennem, tasarruf, dünyevî, elbette, lehinde, seriyye, bit(e), ekseri, hikmet, hâdise, saâdet, seriyy, uhrevî, âhiret, şiddet, fâide, hâdis, küllî, âhire