Şerh

için, Allâh da onları Cehennem’e göndermekle Cehennem’e münâsîb maddeler hâline getirir. O Zât-ı Akdes,  Cehennem’in kapısını açmış, ona lâyık malzemeleri hazırlıyor. Bu mukadderâtı, ezelde yazmış. Bu yüzden o maddeleri tamâmlayacak, o maddeler de Cehennem’de toplanınca âlemde mevt ve fenâ, zevâl ve firâk son bulacaktır.

O Zât-ı Akdes, zamânı gelince Cennet’e lâyık olan insânları da çoğaltacak, dîn-i Mübîn-i İslâm’ı ve Müslümanları azîz edecek, düşmanlarına karşı onlara galebe verecektir. Va’d-i İlâhî’ye dayanarak rahmet-i İlâhiyyeden bunu ümîd ederiz. Kudret-i İlâhiyye noktasında bakıldığında bu, gàyet kolaydır. Ummadığın bir şekilde birden ekser insânların hakkı kabûl ettiğini görürsün. O hâlde bu iş nasıl olacak? Diye endişelenmeye gerek yoktur. Zîrâ kudret-i İlâhiyye nihâyetsizdir. Bütün peygamberlerin netîcede kâfîr ve zâlim kavimlere galebe etmesi, bu da’vânın binler şâhididir. Meselâ; O Kàdir-i Zülcelâl, câhiliyye döneminde Muhammed-i Arabî (asm)’ı gönderdi, kâfîrlerin gücünü kırıp attı. Hak dîn olan İslâm’ı bütün dînlere ve devletlere gàlib getirdi. Elbette O Kàdir-i Zülcelâl, Hazret-i Mehdî ve Hazret-i Ìsâ (as) ile de bu âlemi ıslâh edebilir, hakîmiyyet-i Kur’ân’ı bütün cihânda te’mîn edebilir.

O Zât-ı Akdes’in lütfu da, kahrı da bu âlemde memzûçtur. Cehennem’i dolduracağını va’detmiş,^[1] fakat Cennet’i dolduracağına dâir bir va’di yoktur. Cennet’in müşterileri çok azdır. Cehennem ise, dolacaktır. Zîrâ müşterileri çoktur. Allâh (cc), pek çok kâfîr ve zâlimleri Cehennem’in içine atacak, yine dolmayacak ve doymayacaktır. Ona soracak: هَلِ امْتَلَأْتِ “Doldun mu?”^[2] O da cevâb verecek. هَلْ مِنْ مَزيدٍ “Daha var mı? Arttır, arttır.” diye sorar. Allâh da arttırır. Sonunda Allâh, kadem-i mübârekeni içine koyar, birden bire Cehennem sıkışır ve böylece dolmuş olur. Yoksa O Kahhâr-ı Zülcelâl; kâfîr ve zâlimleri ne kadar Cehennem’e atarsa, o genişleniyor ve dolmuyor. Kadem-i mübârekeni üstüne koyunca sıkışıyor. Ehl-i küfrü böylece Cehennem’e sıkıştırıp azâb içinde

Lügat: peygamber, cehennem, muhammed, mukadder, elbette, udre(t), endişe, gönder, endiş, şekil